Nu moesten ze nog krokant van buiten en zacht van binnen worden/blijven... weer spannend afwachten ... en ja hoor, mirakel was gebeurd! Knapperig langs de buitenkant en zacht binnenin. De eerste hebben we gevuld met viooltjesboterroom (paars) en zoals iedereen op internet schrijft, je moet ze minstens 2x kunnen maken met hetzelfde resultaat (want hangt ook af van luchtvochtigheid, temperatuur en beslag natuurlijk) de volgende dag heeft Jan het nog eens geprobeerd, deze maal in het roos, want we wilden die vullen met aardbeienroom én een stukje aardbei. En de voetjes kwamen wéér tevoorschijn! yesssssssssssss , jolijt alom :)) en dit is het gekleurde bordje totnutoe...Nu gaan we nog experimenteren met andere kleurtjes natuurlijk, gelijk de echte macaroniers (of hoe noem je die mensen?)
Maar ze zijn héérlijk! Van kenners gehoord ook! ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.